تطبیق نشانه‌های ظهور

در این وبلاگ، نظرات یک دانشجو نوشته می‌شود، و شاید قابل اعتنای جدی نباشد
 

پاسخ: نــــه

عن الإمام الباقر: ... وخسفاً بقریة من قراها، ویسقط طائفة من مسجدها ... وإن أهل الشام یختلفون عند ذلک على ثلاث رایات: الأصهب والأبقع والسفیانی، ... ویظهر السفیانی ومن معه حتى لا یکون له همة إلا آل محمد وشیعتهم ... .

قال أمیر المؤمنین: یخرج ابن آکلة الأکباد من الوادی الیابس، وهو رجل ربعة وحش الوجه، ضخم الهامة، بوجهه أثر جدری، إذا رأیته حسبته أعور، اسمه عثمان، وأبوه عنبسة، وهو من ولد أبی سفیان، ....

 

سفیانی، نام اصلی اش عثمان است و علت این که به او سفیانی می گویند، این است که از نسل ابوسفیان، است.

بعلاوه، ظهور سفیانی پس از زلزله ی بزرگ دمشق خواهد بود.

مشخصاتی برای چهره اش نیز گفته شده مانند این که چهارشانه است و سر بزرگی دارد و در صورت جای آبله دارد و اندکی چشمانش چپ به نظر می رسد (تراخم، لوچی).

از نظر روحیات، روحیه ی سفیانی بسیار شبیه داعش است، همان تعصب مذهبی کورکورانه و ادعای دین داری شدید، و همان ضدیت شدید با شیعه.

 

اما ملک عبدالله اردن

ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن یک سید صحیح النسب است. اجداد او هزار سال در مکه حکومت داشتند (معروف به اشراف مکه).

جریان این طور است که بنی عباس در قرون اولیه ی هجری، هنگامی که با قیام های مکرر امامزادگان روبرو شد، تلاش کرد به شیوه های مختلف، این قیام ها را فرو بنشاند. نمونه ی معروفش، سپردن ولی عهدی به امام رضا علیه السلام، بود که موفق نشد. اما آنها برای دیگران هم برنامه هایی داشتند، از جمله برخی امام زادگان را راضی کردند که با پذیرفتن، پست و مقام از مخالفت دست بردارند. این گونه بود که حکومت حجاز (مکه و مدینه) به دست سادات افتاد و این حکومت، تا زمان جنگ جهانی اول، و روی کار آمدن وهابیت در عربستان (حدود 90 سال پیش) ادامه داشت.

در برخی مناطق عربی، به جای کلمه ی "سید"، از کلمه ی "شریف" برای کسانی که از نسل اهل بیت هستند استفاده می کنند. اشراف مکه، گرچه هیچ گاه، حکومتی فراگیرتر از حجاز نداشتند اما حکومت هایی که بر این مناطق مسلط می شدند، آنان را در جایگاه خود ابقا می کردند.

قرن چهارم را قرن شیعیان می دانند. فاطمیان در مصر، زیدیان در یمن، و آل بویه در ایران و عراق، بیشتر شهرهای مهم اسلامی را در تصرف داشتند. در این زمان، سادات مکه، آشکار اظهار تشیع می کردند و در مسجدالحرام، أشهد ان علیاً ولی الله را در اذان وارد کرده بودند.

بعدها، ایوبیان مصر را گرفتند و سلجوقیان، عراق را و بعدتر هم عثمانی تمام خاورمیانه ی عربی امروز را متصرف شد. در این زمان، اشراف مکه برای حفظ جایگاه خود، ابراز تسنن کردند و از ادعاهای تشیع خود در گذشته دست برداشتند.

آخرین شریف مکه در زمان عثمانی، شریف حسین بود. او برترین و سرشناس ترین حاکم عربی بود. انگلیس به او وعده داد که اگر بر ضد عثمانی قیام کند، او را شاه عرب خواهد کرد. اما در نهایت پس از فروپاشی عثمانی، حجاز به دست وهابیون افتاد و شریف حسین حکومت اجدادی هزارساله را از دست داد.

انگلیس به دو پسر شریف حسین حکومت داد. عراق به ملک فیصل رسید و اردن به برادر او، ملک عبدالله اول. ملک عبدالله دوم پادشاه فعلی کشور اردن، نبیره ی ملک عبدالله اول است.

نام رسمیِ کشور اردن، "اردن هاشمی" است و شاهان اردن به سیادت خود افتخار می کنند (به عنوان ابزاری برای تحکیم پایه های حکومتشان). دیدن موسساتی با نام آل البیت که توسط حکومت اداره می شود در اردن چیز تازه ای نیست.

 

بر این اساس می توان گفت، نه از جهت مشخصات ظاهری، نه از جهت نسبی و اجدادی، و نه از جهت روحیات، شباهت قابل اعتنایی، بین ملک عبدالله اردنی هاشمی و عثمان سفیانی، نیست.

 

وضعیت اردن

اردن از نظر اقتصادی، کشوری است فقیر که با کمک های اقتصادی دیگران، به ویژه نفت رایگان عربستان (قبلاً صدام) سرپاست.

از نظر اجتماعی، نیمی از جمعیت اردن، فلسطینی تبار هستند و این امر، اردن را نسبت به اتفاقات فلسطین حساس کرده است، به ویژه که کرانه ی باختری، تا سال 1967، تحت حاکمیت اردن بود.

از نظر سیاسی، اردن، پیرو محض سیاست های آمریکا در منطقه است. هر جا که آمریکا باشد، افغانستان، عراق، سومالی، سوریه، و غیره، نیروهایی از ارتش اردن هم حضور دارند.

هلال شیعی

این اصطلاح را ملک عبدالله اردنی، در سال 2004، در واشنگتن، به کار برد، تا به آمریکایی ها نسبت به خطر نفوذ فزاینده ی ایران، هشدار دهد. این اصطلاح چیزی جز یک تعبیر شاعرانه نیست و معلوم هم نیست که همین تعبیر شاعرانه، زاییده ی فکر خود ملک عبدالله اردنی باشد. برخی این تعبیر را در حد تئوری نسبیت اینشتین بزرگ کرده اند! و آن را شاهدی گرفته اند از این که گوینده ی آن (ملک عبدالله اردنی)، فرد خاصی است و می خواهند در نهایت نتیجه بگیرند که او کاندیدای سفیانی بودن است!

 

پیش بینی در مورد عاقبت ملک عبدالله اردنی

در حال حاضر، از نظر سیاسی، در بین پادشاهان و امیران عربی، ملک عبدالله دوم در اردن، متزلزل ترین وضع را دارد. القاعده و سلفی ها و اخوانی ها و تفکرات مشابه، در اردن بسیار فعالند و در چند سال گذشته، چند بار به خاطر ناآرامی ها و اعتراضات، نخست وزیر عوض شد.

پیش بینی من این است که با فشار آمریکا، دولت اردن، در ائتلاف علیه داعش، علناً فعال خواهد شد، و پس از این اتفاق، گروه های تکفیری نامبرده، مخالفتشان علیه دولت را علنی کرده و به خیابان خواهند کشاند. پیش بینی می شود پس از این ناآرامی ها، دولت اردن اولین دولتی باشد که در برابر داعش سقوط کند، شاید حتی زودتر از دمشق و بغداد.

 

 

تکمیلی:

16 بهمن 1393: در پی قتل فجیع خلبان اردنی، اردن خود را بیش از پیش درگیر جنگ با داعش کرده است. مردم اردن عصبانی اند، آنان می پندارند که این جنگ، جنگ آنها نیست و بیهوده درگیر آن شده اند. پایان این جنگ، سرنگونی عبدالله خواهد بود.